*SAHNE HİÇ KAPANMIYOR*
*SAHNE HİÇ KAPANMIYOR*
Necmi Cemal
necmiozdemir@gmail.com -
*SAHNE HİÇ KAPANMIYOR*
“Geç kalmadık… Tam zamanında geldik.”
Hayat dediğimiz şey bir sahne…
Ama kimse bunun provasını yapmıyor.
Herkes doğrudan oyunda.
Ve çoğu insan farkında bile değil:
Sadece yaşamıyor…
Sürekli siyaset yapıyor.
Evet…
Siyaset sadece kürsüde yapılmaz.
Evde yapılır.
İş yerinde yapılır.
Sokakta yapılır.
Bir bakışla…
Bir susuşla…
Bir geri adımla…
İnsan, her an bir pozisyon alır.
Ve her pozisyon… bir tercihtir.
Zamanla bu tercihler bir “role” dönüşür.
Ve rol uzadıkça…
Gerçek geri çekilir.
Bugün birçok evlilikte gördüğümüz tam olarak bu.
Dışarıda güçlü, dengeli, “örnek” görünen adam…
Aynı politik dili evine taşır.
Diplomasi yapar.
Gerçekleri eğip büker.
Krizleri erteler.
Sorunları yönetir… ama çözmez.
Çünkü alışmıştır.
Ve bir süre sonra…
Artık rol yapmaz.
Rol, onun gerçeği olur.
Yıllar geçer…
1 yıl…
10 yıl…
20 yıl…
35 yıl…
Sonra bir gün bir haber düşer:
“Ayrılmışlar.”
Ve herkes aynı cümleyi kurar:
“İnanmıyorum…
O kadar iyi anlaşıyorlardı ki…”
Hayır.
İyi anlaşmıyorlardı.
İyi yönetiliyorlardı.
Çünkü bu çağda gerçek değil…
Algı alkışlanıyor.
Görüntü var…
Mesaj var…
Gülümseme var…
Ama içerik?
Yok.
Samimiyet?
Yok.
Dayanıklılık?
Yok.
Ve tam da bu yüzden…
İlişkiler de, şehirler de, kurumlar da
aynı yerden kırılıyor:
İçten çürüme.
Rol üzerine kurulu hiçbir yapı…
uzun süre ayakta kalmaz.
Ne evlilikte…
Ne şehirde…
Ne siyasette…
Çünkü biz şunu çok iyi biliyoruz:
Bir yapı dışarıdan değil…
İçten yanarsa çöker.
Alevi görmezsiniz.
Dumanı fark etmezsiniz.
Ama taşıyıcı sistem…
çoktan zayıflamıştır.
Ve bir gün…
Küçük bir kıvılcım yeter.
İşte o an…
Ne rol kalır,
Ne algı,
Ne de kurtarılacak bir sahne…
Her şey gerçek olur.
Ve gerçek…
en başta söylenmeyen şeydir.
Bugün en büyük risk budur:
Geç fark edilen yangınlar.
Çünkü geç kalınmış bir müdahale…
en iyi kurgulanmış oyundan bile daha hızlı yıkar.
Artık mesele iyi oynamak değil…
zamanında fark etmektir.
Mesele güçlü görünmek değil…
gerçekten sağlam olmaktır.
Ve unutmayın:
Yangın başladığında değil…
gizlendiğinde tehlikelidir.
Ve biz…
Oyun kurmaya değil…
yangını büyümeden görmeye geliyoruz.
“Geç kalmadık…
Tam zamanında geldik.”
