Bir: Kentin Kalbinde

Necmi Cemal
necmiozdemir@gmail.com -Bir çırpıda söylenen,
bir solukta duyulan,
bir avazda yankılanan bir kelime…
BİR.
Rakamların başlangıcı derler.
Ama şehirlerde bir,
çoğu zaman ulaşılması en zor olandır.
Kentler kalabalıktır.
Aynı sokakta binler yürür,
aynı durakta onlarca bekler,
aynı şehri paylaşır ama
aynı duyguda buluşmak her zaman mümkün olmaz.
Şehir dediğimiz şey;
betondan önce insanda başlar.
Duvarlarla değil, güvenle,
yollarla değil, yön duygusuyla ayakta durur.
Bir kenti kent yapan;
yüksek binalar değil,
birbirini duyabilen insanlardır.
Bir selamın eksilmediği sokak,
bir derdin karşılık bulduğu mahalle,
bir çözümün konuşulabildiği meydandır.
Büyüklerimiz boşuna dememiş:
“İri olalım, diri olalım, bir olalım.”
İri olmak;
şehir siluetini büyütmek değil,
ortak aklı büyütebilmektir.
Diri olmak;
“alıştık” dememek,
sorunu kader saymamaktır.
Bir olmak ise;
aynı parkı, aynı havayı,
aynı geleceği sahiplenebilmektir.
Bir kentte insanlar sorunlara alışmışsa,
orada binalar yükselir
ama kent ruhu alçalır.
Çünkü şehir, alışkanlıkla değil;
sorumlulukla yaşar.
Bugün şehirlerin en büyük ihtiyacı;
yeni yollar değil,
yeniden kurulan biz duygusudur.
Aynı kenti sevip
aynı yarına bakabilmek…
Aynı sokakta yürüyüp
aynı yükü hissedebilmek…
Çünkü gerçek basit ama ağırdır:
Başka bir şehir yok.
Başka bir Türkiye de yok.
Bir olmak;
herkesin aynı olması değil,
aynı kentte kimsenin kendini yalnız hissetmemesidir.
İri olalım.
Diri olalım.
Ve bu kentte, bu ülkede…
Bir olalım.