Ruhun İnkişafı
Ruhun İnkişafı
Prof. Dr. Derya Berrak - Sosyolog - Arkeolog -Yazar
profdrderyaberrak@outlook.com -
Ruhun İnkişafı
Annemin terliklerini yerde sürüyerek attığı adımlar, evin içinde dolaşan sessiz bir dua gibi hala.Mutfaktan gelen ince cam tıkırtısı, uykunun en tatlı yerinde alnıma kondurulan serin bir öpücük adeta; beni çocukluğuma götürüyor. Henüz kimse konuşmazdı; sadece çaydanlığın hüzünlü ıslığı ve uzaklardan, sokak aralarından gelmeye başlayan ilk davul sesi duyulurdu. Burnunu soğuk cama dayadığında dışarısı zifiri karanlık gelirdi ama tokmak deriye her vurduğunda, karşı komşunun perdesinin arkasından sızan cılız sarı ışık, dünyadaki bütün korkularını silip süpürürdü.Anlardın ki, bu koca dünyada yapayalnız değilsin. Karşı komşu Necla teyze de uyanık, bakkal Necati amca da... Herkes aynı ekmeğin buğusuna, aynı tas çorbanın sıcaklığına sığınıyor. Hava soğuk , üşümüyorsun. Davulcu sokağın başında belirdiğinde, duyulan ritim sanki göğsünün tam ortasına vuruyor. Gizemli sesin sahibi usulca geçip giderken ardında bıraktığı sessizlikte, uykulu ama huzurlu bir şükür duyardın. Sofrada sadece karın doymazdı; daracık mutfakta, eski masanın bazen sobanıb yanı başına kurulmuş yer sofrasının etrafında diz dize verince, dünyanın bütün dertleri kapının dışında kalırdı.
Şimdi şehirler ışıl ışıl, sofralarda çeşit çok ama tek bir lambanın altındaki emniyet hissi yok. Modern hayatın hızı bizi öyle bir savurdu ki, davulcuyu bekleyecek sabrımız da kalmadı üstelik..Başkasının yanan ışığıyla teselli bulacak kadar alçakgönüllü bir kalbimiz, peki o duruyor mu yerinde? Zaman nehir misali aktı gitti adeta; biz kıyıda, elimizde o günlerden kalan bir iki kırık hatırayla öylece bakakaldık. İçimde bir yerlerde, eski evimizin rutubetli ama huzurlu kokusu tütüyor hala. Annemin "Hadi yavrum, vakit daralıyor," diyen sesini, sokağın ucunda kaybolan davulcunun son vuruşunu, mahcup birlikteliğimizi özlüyorum. Ruhumuzun inkişafı dediğimiz şey, belki de sadece bir bardak suyu yudumlarken göz göze geldiğimiz o babanın yorgun ama huzurlu bakışındaydı, kimbilir.. Memleketimdeyim içim de oldukça buruk. İnsan en çok, bir daha asla o kadar "tam" hissedemeyeceğini anladığı an ağlıyor. ..
