*PESSİMİST… OPTİMİST… REALİST…*
*PESSİMİST… OPTİMİST… REALİST…*
Necmi Cemal Akademisyen Köşe Yazarı
necmiozdemir@gmail.com -
*PESSİMİST… OPTİMİST… REALİST…*
İnsanları tanımak için bazen söylediklerinden çok, olaylar karşısındaki duruşlarına bakmak gerekir.
Çünkü herkes hayata aynı pencereden bakmaz.
Kimi önce tehlikeyi görür…
Kimi fırsatı…
Kimi ise hem tehlikeyi hem fırsatı görüp, ne yapılabileceğine odaklanır.
İşte üç kelime, aslında bu üç farklı bakış açısını çok iyi anlatır:
Pessimist…
Optimist…
Realist…
Yani;
Kötümser…
İyimser…
Gerçekçi…
Üstelik bu üç kavram yalnızca insanları değil;
kurumları, şehirleri ve toplumları da anlatır.
Çünkü geleceği şekillendiren yalnızca sahip olduğumuz imkânlar değildir.
Asıl belirleyici olan;
olaylara nasıl baktığımız,
ne gördüğümüz
ve gördüklerimiz karşısında ne yaptığımızdır.
PESSİMİST…
Kötümser insan önce engeli görür.
Daha yolun başında;
“Olmaz.”
“Yapılamaz.”
“Başarılması mümkün değil.”
demeye başlar.
Onun dünyasında riskler büyür, fırsatlar küçülür.
Ama burada önemli bir ayrıntı vardır:
Tehlikeyi görmek, her zaman kötümserlik değildir.
Aksine…
Bazen tehlikeyi önceden görmek, doğru karar vermenin ilk şartıdır.
Sorun;
tehlikeyi görmek değil…
Tehlikenin arkasına saklanıp hareketsiz kalmaktır.
OPTİMİST…
İyimser insan geleceğe umutla bakar.
Zorlukların içinde fırsat arar.
Bir kapı kapandığında başka bir kapının açılabileceğine inanır.
“Bir çözümü mutlaka vardır.”
“Denemeye değer.”
“Başarabiliriz.”
der.
Çünkü ilerlemenin en önemli yakıtlarından biri umuttur.
Ama yalnızca umut etmek de yetmez.
Hayal, planla buluşmadığında dilek olarak kalır.
Hayallerin gerçeğe dönüşmesi için;
akla, plana, emeğe ve kararlılığa ihtiyaç vardır.
İşte tam burada üçüncü kavram devreye girer:
REALİST…
Gerçekçi insan;
ne her şeyi imkânsız görür,
ne de her şeyin kendiliğinden gerçekleşeceğini düşünür.
Gerçekleri analiz eder.
Şartları değerlendirir.
Riskleri hesaplar.
İmkânları görür.
Ve…
doğru zamanda doğru adımı atar.
Bir girişimci yatırım yaparken…
Bir mühendis yeni bir proje geliştirirken…
Bir yönetici geleceğe yönelik karar alırken…
Bir şehir yöneticisi kentin geleceğini planlarken…
Aslında hepsinin ihtiyacı olan aynı dengedir:
Hayal etmek…
Gerçeği görmek…
Harekete geçmek…
İşte başarılı insanların farkı burada ortaya çıkar.
Onlar;
Pessimistin dikkatini,
Optimistin enerjisini,
Realistin aklını
birlikte kullanabilirler.
Çünkü sadece “olmaz” diyenler gelişmenin önünü kapatır.
Sadece “olur” diyenler ise bazen gerçekleri gözden kaçırabilir.
Ama;
gerçeği gören,
umudu koruyan
ve harekete geçenler geleceği inşa eder.
Mesele kötümser olmak ya da iyimser olmak değildir.
Gerçeği görürken umudu kaybetmemek…
Umut ederken gerçeği unutmamaktır.
İşte gerçekçilik;
bu iki yaklaşımın arasında durmak değil,
doğru olanı doğru zamanda buluşturabilmektir.
Bugün;
iş dünyasında,
şehir yönetimlerinde,
kurumlarda,
toplumsal hayatta…
İhtiyacımız olan anlayış tam da budur.
Ne karamsarlığın esiri olmak…
Ne de gerçeklerden kopuk hayaller kurmak…
Gerçekleri bilerek umut etmek.
Çünkü gelecek;
Pessimistlerin korkularıyla değil…
Sadece Optimistlerin hayalleriyle de değil…
Gerçeği gören, umudu koruyan ve cesaretle adım atanların kararlarıyla şekillenir.
Belki de hayatın en doğru dengesi şudur:
Karamsarın uyarısını dinle…
İyimserin cesaretini al…
Gerçekçinin aklıyla hareket et…
Çünkü başarı;
bardağın boş veya dolu tarafını görmekten ibaret değildir.
Asıl mesele, o bardağı nasıl dolduracağımızı bilmektir.
Ve belki de hayatın bize sorduğu asıl soru şudur:
“Bardağın ne kadar dolu?” değil…
“Elindeki imkânlarla onu daha ne kadar doldurabilirsin?”
Çünkü geleceği değiştirenler;
sadece görenler değildir.
Gördüğünü değerlendirenler…
Değerlendirdiğini karara dönüştürenler…
Kararının arkasında duranlar…
Ve en önemlisi, harekete geçenlerdir.
İşte;
Pessimistin uyarısı,
Optimistin umudu,
Realistin aklı
aynı insanda buluştuğunda…
sadece bir bakış açısı değil,
bir gelecek vizyonu ortaya çıkar.
Belki de gerçek başarı budur:
Korkuyu görmek ama korkuya teslim olmamak…
Umudu taşımak ama hayale kapılmamak…
Gerçeği bilmek ve yine de adım atmaktan vazgeçmemek…
Çünkü hayat;
ne sadece gördüklerimizdir,
ne sadece hayal ettiklerimizdir.
Hayat;
gördüğümüz gerçeği,
inandığımız umutla
ve attığımız adımla
geleceğe dönüştürme sanatıdır.
