Beklemek Değil Umut Etmek

Beklemek Değil, Umut Etmek
Türkiye bugün yine yoğun bir gündemin içinden geçiyor. Ekonomiden toplumsal refaha, hukuktan gündelik hayatın yüklerine kadar pek çok başlık üst üste binmiş durumda. Ancak bu başlıkların ortak bir noktası var: Toplum artık yüksek sesli vaatlerden çok, ölçülü ve öngörülebilir adımlar görmek istiyor.
Ekonomi cephesinde yaşanan dalgalanmalar, sadece rakamların değil, beklentilerin de yönetilmesini zorunlu kılıyor. Vatandaşın talebi net: Alım gücünün korunması, emeğin karşılığını bulması ve geleceğe dair makul bir planlama. Bugün arzu edilen şey mucize değil; istikrar hissinin yeniden tesis edilmesi.
Siyaset ise uzun zamandır sert dilin gölgesinde ilerliyor. Oysa toplumun önemli bir kesimi artık kamplaştırıcı üsluptan uzak, daha sakin, daha kapsayıcı bir dil bekliyor. Farklı düşünenlerin birbirini tehdit değil, denge unsuru olarak görebildiği bir siyasi iklim, ülkenin tamamı için kazanç olacaktır.
Hukuk ve adalet başlığı ise yalnızca mahkeme salonlarını değil, toplumun vicdanını da ilgilendiriyor. Burada beklenti; kişilere göre değişmeyen, herkes için eşit işleyen bir adalet duygusunun güçlenmesidir. Güven duygusu, ancak böyle bir zeminde yeniden inşa edilebilir.
Dış politika ve güvenlik meselelerinde ise soğukkanlılık her zamankinden daha kıymetli. Türkiye’nin bölgesel ağırlığını artıracak olan şey, ani çıkışlardan ziyade dengeyi önceleyen, aklı önceleyen bir yaklaşım olacaktır.
Bu satırlar bir eleştiri metni değil. Aynı zamanda bir övgü de değil. Bu satırlar, bu ülkenin geleceğine dair makul beklentilerin kayda geçirilmesidir. Toplumun geniş kesimleri, yönetenlerden kusursuzluk değil; samimiyet, tutarlılık ve öngörülebilirlik arzu ediyor.
Bugün Türkiye’nin ihtiyacı olan şey; daha fazla slogan değil, daha fazla sükûnettir. Daha yüksek sesler değil, daha derin bir akıldır.
Ve biz, tam olarak bunu arzu ediyoruz.