Toprak Ayakta Kalırsa

Türkiye Penceresi

Toprak Ayakta Kalırsa

Bir süredir beni en çok rahatsız eden mesele şu:
Bu ülkede çiftçinin toprağını bırakması.

Toprak kolay terk edilmez.
Toprak sadece geçim değildir.
Toprak hafızadır.
Babanın nasırlı elleridir.
Annenin akşamüstü yorgun ama vakur adımlarıdır.

Bizim kuşak iyi bilir…
Rumeli’den gelenlerin hikâyelerinde hep bir cümle vardır:
“Toprak gitti.”

Toprak gidince sadece ev gitmez.
Bağ gitmez.
Ürün gitmez.
Vatan gider.

Altı yüz elli yıl yurt olmuş bir coğrafyanın bir sabah başka bir haritaya dönüşmesi,
insanın içinde bitmeyen bir gurbet duygusu bırakır.
Ben ve benim gibilerde toprak söz konusu olduğunda
belki o yüzden bir eksiklik, bir ah hissi uyanır.

O yüzden çiftçinin toprağını terk etmesini sadece tarım meselesi olarak göremiyorum.

Bir çiftçi “Artık yapamayacağım” dediğinde,
orada sadece ekonomik bir karar yoktur.
Orada bir bağ zayıflıyordur.

Köy boşalırsa şehir ağırlaşır.
Üretim azalırsa bağımlılık artar.
Toprak zayıflarsa ekonomi ayakta kalamaz.

Ama daha önemlisi şudur:
Toprak demek vatan demektir.

Vatan sadece sınır değildir.
Sadece bayrak değildir.
Vatan, üzerinde ürettiğimiz,
soframıza koyduğumuz,
çocuğumuza miras bıraktığımız topraktır.

Eğer bir baba oğluna “Bu işi yapma” diyorsa,
orada alarm çalıyor demektir.

Toprak ayakta kalırsa,
genç kalır.
Üretim kalır.
Şehir dengede kalır.
Vatan ayakta kalır.

O yüzden bu başlık artık sadece yazılarda kalmayacak.
Yönetim kurulumuzda bu hafta Tarım Çalıştayı’nı ele aldık.
Ayrıca beş büyükşehirde faaliyetlerimizi sahaya taşıyacak yeni şube kuruluşlarını onayladık.
Resmî süreç tamamlandığında kamuoyuyla paylaşacağız.

Çünkü düşünmek yetmez.
Çalışmak gerekir.
Ve egemenlik önce üretimle başlar.
Üretim ise toprakla.