Mutlu Köy’ün Hikâyesi: Doğanın Cenneti Mutsuz Köye Dönüştü.

Mutlu Köy’ün Hikâyesi: Doğanın Cenneti Mutsuz Köye Dönüştü

Sakarya’nın Samanlı Dağları eteklerinde bir zamanlar doğayla iç içe yaşayan Mutlu Köy, yanlış tarım uygulamaları, bilinçsiz avcılık ve orman tahribatı nedeniyle adeta “Mutsuz Köy”e dönüştü. Yeşilin, berrak suların, kuş seslerinin yok olduğu köyde şimdi çevre felaketleri ve hastalıklar hüküm sürüyor.

Sakarya Nehri’ne hayat veren Mutlu Dere’nin kıyısında kurulu Mutlu Köy, 60 yıl öncesine kadar doğayla barışık bir yaşam sürüyordu. Ormanlarla çevrili vadide geyikler koşar, bülbüller ötüşür, derelerde balıklar yüzüşürdü. Köylüler tarım, hayvancılık ve arıcılıkla geçinir, balıyla ünlü Mutlu Köy çevresine örnek gösterilirdi.

Ancak orman yollarının açılmasıyla birlikte köye avcılar akın etmeye başladı. Kontrolsüz avcılık, orman yangınları ve tarla açmak için yapılan tahribat doğal yaşamı hızla yok etti. Kimyasal gübre ve ilaçların bilinçsizce kullanılması ise hem toprakları verimsizleştirdi hem de insan sağlığını tehdit eder hale geldi.

Zamanla Mutlu Dere kurudu, verimli vadiler sellerle doldu, arılar yok oldu. Bal üretimi durdu, kuşların ve hayvanların sesleri kesildi. İlaçlı otlarla beslenen hayvanlar düşük yapmaya başladı; kuşlar, kediler, köpekler zehirlendi. İçme suları da tarım ilaçlarıyla kirlenince köyde bilinmeyen hastalıklar görülmeye başladı.

Bugün Mutlu Köy, adını aldığı mutluluğu kaybetmiş durumda. Bir zamanların yemyeşil vadisi artık “dertli bir vadi”, Mutlu Köy ise doğayla bağını koparmış, hastalıklarla boğuşan bir köy olarak anılıyor.