MEDENİYETİN GÖLGESİNDE KALAN ÇOCUKLAR

MEDENİYETİN GÖLGESİNDE KALAN ÇOCUKLAR

Dünya, her geçen gün kendi utanç arşivine yeni sayfalar ekliyor. Güç hırsının, siyasi hesapların ve “özgürlük” adı altında yürütülen müdahalelerin gölgesinde en ağır bedeli yine çocuklar ödüyor. Henüz hayata başlamamış umutlar, henüz kurulmamış hayaller, henüz söylenmemiş şarkılar toprağa düşüyor.
Bir yerlerde diplomasi konuşulurken, başka bir yerde bir çocuğun sesi susuyor. Bir başkentte insan hakları nutukları atılırken, başka bir coğrafyada bir annenin yüreği yanıyor. İşte insanlığın asıl sınavı tam da burada başlıyor.

Vicdanın Coğrafyası Olur mu?
Dünya kamuoyu, bazı acılara karşı büyük bir hassasiyet gösterebiliyor. Sokaklar doluyor, meydanlar sloganlarla yankılanıyor, sosyal medya sembollerle kaplanıyor. Peki aynı hassasiyet, başka coğrafyalarda hayatını kaybeden yüzlerce çocuk için neden gösterilmiyor?
Bir çocuğun yaşamı, hangi ülkede doğduğuna göre mi değer kazanır?
Acının pasaportu mu olur?
Gözyaşının milliyeti mi sorulur?
İnsan hakları, evrensel bir kavram ise evrensel olmak zorundadır. Seçici bir vicdan, aslında vicdan değildir.
Gücün Gölgesinde İnsanlık ise Bugün “medeniyet” iddiasında bulunan dünyanın en büyük açmazı; gücü adaletin önüne koymasıdır. Çocukların öldüğü bir yerde hiçbir siyasi gerekçe meşru olamaz. Güvenlik, çıkar, strateji ya da ittifak… Hiçbiri bir çocuğun yaşam hakkından daha kıymetli değildir.
Çocuk; diniyle, diliyle, kimliğiyle değil; sadece çocuk oluşuyla korunmalıdır. Onun en temel hakkı yaşamak, büyümek ve umut etmektir.

Sessizliğe Karşı Söz;
Suskunluk da bir tercihtir. Görmemek, duymamak, konuşmamak; yaşananları meşrulaştırmaz ama sorumluluğu hafifletmez de. Tarih, yalnızca zulmedenleri değil; zulme sessiz kalanları da yazar.
Bu nedenle mesele bir coğrafya meselesi değil, bir insanlık meselesidir. Bugün dünyanın neresinde olursa olsun bir çocuğun hayatı kararıyorsa, hepimizin geleceği biraz daha kararıyor demektir.
Vicdanın sesi susturulamaz. Çocukların kanı üzerine kurulan hiçbir düzen kalıcı olamaz. Gerçek medeniyet; güçle değil, merhametle inşa edilir.
Nur Delice
Ülke Postası Ankara Temsilcisi