45 İNGİLİZ STERLİNİ*

*45 İNGİLİZ STERLİNİ* 

Bir insan düşünün...
Türkiye Cumhuriyeti'nin özel izniyle başka bir ülkede başbakanlık yapmış.
Devlet görmüş, makam görmüş, yetki kullanmış.
Kararlar almış, tarihe dokunmuş, bir ülkenin yönetiminde bulunmuş.
Ve ömrünün sonunda geriye kalan kişisel serveti:
45 İngiliz Sterlini.
Şaşırtıcı olan para değildir.
Şaşırtıcı olan, geriye bırakılan hayatın yönüdür.
Çünkü yaşadığımız çağ, insanı çoğu zaman sahip olduklarıyla ölçer.
Oysa bazı insanlar vardır...
Ne kazandıklarıyla değil, neye el sürmedikleriyle hatırlanırlar.
Asıl mesele servet değildir.
Asıl mesele;
uzanabilecekken uzanmamak,
alabilecekken almamak,
güç elindeyken geri çekilebilmektir.
İnsan bazen yaptıklarıyla değil,
yapabilecek güce sahip olduğu hâlde yapmadıklarıyla büyür.
Çünkü gerçek ahlak;
kanunların önünde değil,
vicdanın karşısında verilen sınavdır.
Makam insanı büyütmez.
Makam, insanı görünür kılar.
İçinde ne varsa ortaya çıkarır.
Hırsını da...
Vicdanını da...
Karakterini de...
Bir gün her şey çekilir gider.
Makamlar...
Unvanlar...
Görevler...
Kalabalıklar...
Alkışlar...
Ve geriye yalnızca bir şey kalır:
İz.
O iz ya bir servetin gölgesidir...
Ya da bir vicdanın sesi.
Bugün Büyükçekmece'de, şehrin hafızasına sahip çıkan mütevazı bir mekânda gezerken bunları düşündüm.
Tarihten söz edildi.
Geçmişten söz edildi.
Mehmet Akif Ersoy'dan söz edildi.
Milletin gönlünde taht kurmuş büyük şairin, yokluk içinde geçen son günlerinden söz edildi.
Sonra aklıma başka bir isim geldi:
Sadullah Kuşçuoğlu.
Kıbrıs Türklerinin varoluş mücadelesinde önemli görevler üstlenmiş, makam görmüş ama makamın esiri olmamış Sadullah Bey...
Bugün ne yazık ki çok az kişinin bildiği,
ama tanıyanların saygıyla andığı bir isim.
Belki adına meydanlar yapılmadı.
Belki heykelleri dikilmedi.
Belki yeni nesiller onu yeterince tanımıyor.
Ama bazı insanlar vardır ki;
arkalarında para değil ölçü,
servet değil karakter,
güç değil güven bırakırlar.
Onların mirası banka hesaplarında değil,
insanların hafızasında yaşar.
Çünkü itibar satın alınmaz.
Makamla verilmez.
Zenginlikle kurulmaz.
İtibar, insanın kendine koyduğu sınırların eseridir.
İşte bu yüzden bazı hayatlar rakamlarla anlatılamaz.
Bazı hayatların özeti bir banka hesabında değil,
bir duruşta saklıdır.
Ve bazen koskoca bir ömrün muhasebesi tek bir cümleye sığar:
Geride 45 İngiliz Sterlini kaldı.
Ama tertemiz bir isim,
lekesiz bir vicdan
ve unutulmaması gereken bir örnek bırakıldı.
Çünkü insanın gerçek değeri;
aldıklarıyla değil,
dokunabileceği hâlde dokunmadıklarıyla ölçülür.
Ve bazen bir hayatın özeti,
45 Sterlin değil...
Bir duruştur.