Korona Sonrası Filiminden.

Bir Çocuk yüzü umutlanmış bu vakitte; Uçurtma mavisine kavuşmak için Rüya görüyor....
Bir güzel dalgın gözlerinde sevdalanmış bu demde, Gelinlik takınmak ister mutlu gününde.
Bir çay buğusunda uykusuyla sohbet eden delikanlılar var bu şehirde; kavramak istiyor tekrar ömrünü bahçelerde.

Şafak vakti, baharlansın istiyorum bu dağın eteğinde.
Rüzgarı hissedelim el ele bu sözlerde.
Bir de; özledik göz göze sohbet şarkısı dillendirmeye.

Ya... Azizim. Evet "Hayat Eve Sığar!..."; Ancak biz Kardeşliği ne yapacağız... Biliyorsun; Kardeşlik bir tek evin bahçesinde boy verir. Yani şehir bahçemizde aşklanmak gerek!...
Özledik be gülüm: Ev yolunda iken yolu değiştirip bir dostla hasbi hal destelemeyi.
Sabır bir çiçek biliyorum; Ama Ev balkonundaki saksıya sığmazki!.. O ulu bir çınar gibi ancak neşelenmiş şehirde göğerir!
O nedenle; bu vakitte çay demleyip; pencereden şehre bakan gözleri öpüyorum ve sesleniyorum: "Çayı Şekersiz içerim ben!..."