Sakarya’da Toprağın Gücü ve Kadın Emeği: Tarım Arazileri Yok Olurken Bu Üretim Ne Anlatıyor?

Sakarya’da kadın tarım işçilerinin zorlu mesaisi, bölgenin bereketli topraklarının hâlâ ne denli güçlü olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor. Sabahın erken saatlerinden gün batımına kadar süren ağır çalışma koşullarına rağmen, tarlalardan çıkan iri ve kaliteli lahanalar Sakarya’nın tarımsal potansiyelinin açık bir kanıtı niteliğinde. Günlük yevmiyeleri 1.500 liradan başlayan bu emek, yalnızca bir geçim mücadelesi değil; aynı zamanda bu toprakların tarım için ne kadar elverişli olduğunun somut bir ispatı.

Ancak tüm bu tablo, Sakarya’daki tarım arazilerinin giderek azalması gerçeğiyle yan yana duruyor. Verimli ovalar, birinci sınıf tarım toprakları ve nesillerdir üretim yapılan alanlar; kimya OSB’leri ve benzeri sanayi yatırımları tehdidi altında. Bugün hâlâ bu kadar nitelikli ürünler yetişebiliyorsa, bu Sakarya topraklarının sanayiye değil, tarıma ne kadar uygun olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

Uzmanlar ve üreticiler, plansız ve denetimsiz sanayi yatırımlarının uzun vadede geri dönüşü olmayan kayıplara yol açacağı uyarısında bulunuyor. Tarım arazilerinin yok edilmesi, sadece bugünün üretimini değil; gıda güvenliğini, kırsal istihdamı ve gelecek kuşakların yaşam hakkını da riske atıyor.

Bu nedenle yetkililer ve bürokratlar, Sakarya’yı geri dönülmez biçimde etkileyecek kararlar almadan önce bir kez daha düşünmeye davet ediliyor. Kimya OSB’leri ve benzeri sanayi alanları planlanırken, tarım arazilerinin korunması öncelikli olmalı; alternatif alanlar titizlikle değerlendirilmeli. Sakarya’nın bereketli toprakları, kısa vadeli kazançlar uğruna feda edilmemeli.

Bu fotoğrafta görülen sadece bir lahana hasadı değil; Sakarya’nın toprağının, emeğinin ve geleceğinin sessiz ama güçlü bir çağrısıdır.

Şefik Arman

Gazeteci-Yazar | İş İnsanı