ACİZ YÖNETİMLER İÇİN EN KOLAY ÇÖZÜM VATANDAŞIN EMEĞİNE GÖZ DİKMEKTİR !

Üretime dayalı bir kalkınma modeli oluşturmak yerine vatandaşın cebinden daha fazla vergi almanın yollarını aramakla ekonomi düzelmez. Hükümetin bütçe açığını vergisini düzenli ödeyen gruba yükleyip mali disiplini sağlama anlayışı nedeniyle halka haksız bir yük binmektedir. Vergi affı, uzlaşma gibi yöntemlerle milyonlarca vatandaşın hakkını yiyen ayrıcaklı zümreye tanınan keyfi imtiyazlar geri alındığı takdirde halkın sırtına ek yük bindirilmesine gerek kalmaz. Kurtarıcı olarak lanse edilip ekonominin anahtarı verilen zatın kalkınma modeli sunmak yerine halkı ek yükümlülüklere maruz bırakması iktidarın halktan koptuğunun açık bir ispatıdır. Oysaki yapılması gereken ihracat odaklı bir üretim sistemi kurmak; arkasından ise gelir vergisini, prim oranlarını, emekli aylıklarını, sosyal yardımları adil bir paylaşıma dayalı olarak düzenlemektir. Bunun aksine halkın refahını azaltmaya yönelik her adım sosyal devlet ilkesiyle bağdaşmaz. Maliye bakanı milletin yurtdışına çıkmasına fırsatçı bir şekilde yaklaşarak harçlara fahiş oranda zam yapmak yerine milli kalkınma modelini ortaya koymalıdır.