HIDRELLEZ ÇOCUĞU?
Ömer Faruk Arlı

Ömer Faruk Arlı

Araştırmacı Yazar

HIDRELLEZ ÇOCUĞU?

06 Mayıs 2018 - 00:30

Düşmeden Veysel gibi uzun ince bir yola 
İki günlük dünyanın yaralarını deştim
Sormadan cehennemi, cenneti sağa sola
Güllük gülistanlık bir çeper içinde piştim...

Ben kıpır, yaramazdım, bekleyenler sabırsız
Kıvrılmış "vav"lar gördüm, doğrulsa da kibirsiz
Doğmadan ölen cenin vardı hepsi kabirsiz
Tam dokuz ay bekleyip anne karnından düştüm...

Nihayet beklenen gün gelip çattı, gün doldu
Gül ebe elim tuttu, babamın yüzü güldü
Minik bedenim saran, merhamet dolu koldu
Ben durmadan ağlarken, şu gülenlere şaştım...

Ozanın kaleminde iki kapılı handı 
Mal, mülk, evlad u iyal, bildiğin imtihandı
Bir yanım Ağrı, öbür yanım ise Süphan'dı
Dağları, ovaları emekleyerek aştım...

Evreni anlatıyor öğüt yüklü bilgeler
Kulağını veriyor kıyı boyu dalgalar
Takibe yelteniyor peşim sıra gölgeler
İz bırakmamak için ıslak kumlarda koştum...

Hüzün bizim içindi, sevinç bizim içindi
Kalem sözüm içindi, mendil gözüm içindi
Perdelerde gezinen mızrap sazım içindi, 
Muvakkat yer olsa da kâh ağlayıp kâh coştum...

Pişmandım geldiğime, vefasızlar görünce
Bilenler, bir bir kaçıp, cahiller zor sorunca
Elimde büyüyenler sırta binip yorunca
Deryayı dolduran ben, küçük bardaktan taştım...

Bellidir, seversiniz, kuşkum yok hiç kimseden!
O küçük kalbinizde yer eden adeseden
Ömrümü düşüverin tükenen saliseden
Tabutuma uzansın eliniz her cüsseden
Toprak yerine şiir atılsın her hisseden
“İyi bildiniz” beni, kuru gözdeki yaştım…

Kaleme alış: 17 Ekim 2016
Yorumlama: 6 Mayıs 2017
Yayınlanma: 6 Mayıs 2018

Ömer Faruk Arlı

YORUMLAR

  • 0 Yorum